Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Θεσμικός ρόλος, όπως λέμε η παρθενία μιας εκδιδόμενης


Χωρίς να θέλω επ' ουδενί να μειώσω ή να αδιαφορήσω για το γεγονός της απώλειας μιας ανθρώπινης ζωής, εξαιτίας της απληστίας κάποιων για περισσότερο χρήμα, θα ήθελα να μου επιτραπεί να μείνω στη σημειολογία του περιστατικού. 

1. Εργαζόμενος. Κατ' ουσίαν, διότι τύποις και για τα στατιστικά στοιχεία ήταν ελεύθερος επαγγλεματίας (εργολάβος). Από αυτούς προφανώς που έριξαν το καράβι της ελληνικής οικονομίας στην ξέρα, φοροδιαφεύγοντας, εισφοροδιαφεύγοντας και μη αποδίδοντας ΦΠΑ. Αφού λοιπόν είναι ελεύθερος επαγγελματίας (και μάλιστα εργολάβος) προφανώς δεν έχει ωράριο και εργάσιμη εβδομάδα, για το λόγο αυτό εργαζόταν Κυριακή και ώρα 4 το απόγευμα.

 2. Σκοτώθηκε εξαιτίας ελλιπών μέτρων ασφαλείας. Το μεροκάματο, να καθαρίζει τζάμια σε πολυόροφα κτίρια. Και κανείς να μην αντιλαμβάνεται, ή να μην θέλει να αντιληφθεί ότι είναι επικίνδυνο και για το λόγο αυτό πρέπει να ληφθούν μέτρα ασφαλείας, ώστε να μειωθεί η  επικινδυνότητα. Ποιος όμως να ενδιαφερθεί για την επικινδυνότητα που απειλεί έναν άνθρωπο, αναλώσιμο κατά την άποψη αρκετών,  είναι μόνο ο καθαριστής τζαμιών και είναι αλλοδαπός. 

3. Και όλα αυτά στο κτίριο του Υπουργείου Εργασίας, ο θεσμικός ρόλος του οποίου κατεξοχήν συνίσταται στην προστασία της εργασίας και των εργαζομένων. Ακόμη και εκεί όμως, έχουν κάνει outsourcing (πολύ κομψά και άπταιστα ελληνικά) την καθαριότητα σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση, με εργαζόμενους - εργολάβους, και ως εκ τούτου ανασφάλιστους και ανασφαλείς, οverworked and underpaid. 

Και εσύ τέκνον, Βρούτε;

Φυσκά, θα επακολουθήσουν δηλώσεις, δακρύβρεχτα λόγια, θα διαταχθούν έρευνες και δεν θα αποδοθούν ευθύνες, αλλά γιορτές είναι, όλα θα ξεχαστούν και πιο γρήγορα από όσο συνήθως. Και την άλλη εβδομάδα, το περιστατικό θα είναι μια ακόμη ξεχασμένη περίπτωση ξεβρακώματος της κρατικής μεθοδολογίας και υποκρισίας που δεν θα την θυμάται ούτε  η ίδια η  υπουργός, που επί δέκα ημέρες, αποσιωπά το γεγονός. Ένα κακό όνειρο στην πολιτική της καριέρα.  Ο εφιάλτης όμως συνεχίζεται για τα παιδιά του και για όσους συνεχίζουν να εργάζονται με αντίστοιχες συνθήκες.

GatheRate

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Καλά χριστούγεννα


Συνωστισμό στο κατώφλι των συσσιτίων, δήμων, Αρχιεπισκοπής και ανθρωπιστικών οργανώσεων, δημιουργεί ο συνδυασμός οικονομικής κρίσης και συσσώρευσης μεταναστών/προσφύγων στις ελληνικές μεγαλουπόλεις. Οι ουρές απόρων έξω από τους ορισμένους χώρους εστίασης διογκώνονται, παράλληλα με την αλλαγή της σύνθεσης των ανθρώπων, που τις σχηματίζουν, για την ικανοποίηση της βασικής ανάγκης. Της καθημερινής τους σίτισης. Το «φρέσκο αίμα» στα συσσίτια είναι νεόπτωχοι Έλληνες. Χαμηλοσυνταξιούχοι, άνεργοι, μόνοι, χωρίς στήριγμα από παιδιά και οικογένεια, θύματα της σκληρής μετάβασης από τη σήψη αυτού του τόπου στην αναγγένησή του. Τους τελευταίους επτά μήνες ο Θανάσης, ναυτικός, είναι άνεργος. Η 58χρονη Παναγιώτα, γαζώτρια, μετράει ήδη τέσσερα χρόνια ανεργίας. Ο Γιώργος, οικοδόμος, είναι σε αναζήτηση δουλειά τον τελευταία ενάμιση χρόνο. Με την κρίση η οικοδομή έχει «πέσει» και τα μεροκάματα είναι δυσεύρετα. Άνεργος και ο Ανδρέας, πρώην προϊστάμενος σε λογιστήριο εταιρίας, που απομακρύνθηκε ως υψηλόμισθος. Στον «αέρα» βρίσκεται και ο Αλέξανδρος, που είχε ξενοδοχείο και αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο. Ο Χρυσάφης είναι συνταξιούχος των 500 ευρώ και από αυτά 300 πάνε για το νοίκι. Ο Νίκος, 58 ετών, έχει σοβαρό πρόβλημα καρδιάς, δεν παίρνει σύνταξη και δεν διαθέτει χρήματα για να βάλει βηματοδότη. Ο 66χρονος Παναγιώτης, συνταξιούχος των 470 ευρώ από τα οποία τα 400 φεύγουν στο νοίκι και η γυναίκα του η Χρυσάνθη, 57 ετών άνεργη. Παλιά καθάριζε σπίτια. Η Μαρία πάλι, συμβασιούχος του Υπουργείου Πολιτισμού, πριν επτά χρόνια. Η σύμβασή της δεν ανανεώθηκε. Καθημερινά, αυτοί οι άνθρωποι περιμένουν υπομονετικά στα συσσίτια του δήμου Αθηναίων. Στις 12 συνωστίζονται μαζί με εκατοντάδες άλλους συμπολίτες, πολλοί από τους οποίους είναι άστεγοι, χρήστες ουσιών, ή αλοολικοί, πρώην φυλακισμένοι, ή άτομα με ψυχικά προβλήματα. Για τον Νικήτα Κανάκη από τους «Γιατρούς του Κόσμου» (ΓτΚ), που μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Αθήνα είναι«πόλη σε μεγάλη ανθρωπιστική κρίση». Εκτιμά ότι το επόμενο διάστημα θα αυξηθεί η παρουσία οργανώσεων από το εξωτερικό, που θα έρθουν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν τις αρχές στο δύσκολο έργο της ανακούφισης των αναγκών χιλιάδων ανθρώπων, που πλήττονται από την οικονομική κρίση ή έχουν έρθει στην Ελλάδα, θεωρώντας ότι θα βρουν τον παράδεισο και εγκλωβίστηκαν στο κατώφλι του. Οι Γιατροί του Κόσμου ξεκίνησαν, εδώ και έναν μήνα, πιλοτικά, ένα πρόγραμμα διανομής τροφίμων στο σπίτι για 30 ελληνικές οικογένειες στον δήμο Πετρούπολης και περιστασιακά σε 100 ελληνικές οικογένειες στο Πέραμα, καθώς εκτιμούν ότι «είναι πολλοί οι Έλληνες, που ενώ δεν έχουν τα απαραίτητα για να τραφούν, ντρέπονται να μπουν στην ουρά των συσιτίων, θεωρώντας ότι αυτό θίγει την αξιοπρέπειά τους». Κατά την εκίμηση, μάλιστα, του κ. Κανάκη, είναι πολλά τα παιδιά που υποσιτίζονται στις υποβαθμισμένες συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά και γι' αυτό πρέπει να ληφθούν μέτρα από την Πολιτεία. Ο Λευτερης Σκιαδάς, πρόεδρος του Ιδρύματος, πρώην αντιδήμαρχος του δήμου Αθηναίων με την παράταξη Κακλαμάνη, που στις 31 Δεκεμβρίου θα παραδώσει τη «σκυτάλη», στον συνεργάτη του νέου δημάρχου, Γ. Καμίνη, λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι καθημερινά, στις 12, ο δήμος χορηγεί 800-1200 μερίδες φαγητό σε Έλληνες και στις 6 το απόγευμα 100-1500 σε Έλληνες και αλλοδαπούς. Από αυτές, 500 εξασφαλίζονται από το Βρεφοκομείο και οι υπόλοιπες είναι προσφορές εταιρειών. Παράλληλα, στο χώρο του Ιδρύματος Αστέγων λετουργεί το Κοινωνικό Παντοπωλείο, που χορηγεί δωρεάν τρόφιμα δύο φορές την εβδομάδα σε 200 κυρίως ελληνικές οικογένειες, που επιλέγονται βάσει κοινωνικών κριτηρίων για έξι μήνες, με δυνατότητα ανανέωσης. Όλα τα τρόφιμα είναι προσφορά μεγάλης αλυσίδας super market. Σύμφωνα με τον κ. Σκιαδά, «η Αθήνα έχει βουλιάξει από την αθρόα είσοδο χιλιάδων αλλοδαπών και είναι άμεση ανάγκη να δημιουργηθούν δομές, όχι όμως στο κέντρο της πόλης, αλλά έξω από αυτό. Η κατάσταση επιβάλλει τη λήψη έκτακτων μέτρων και την εξεύρεση ειδικών κονδυλίων για τη δημιουργία χώρων υποδοχής παντού, για σίτιση, ένδυση και πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη αυτών των ανθρώπων». Προσθέτει δε ότι αν και υπάρχει σχέδιο για την αποκέντρωση των συσσιτίων, ώστε να αποσυμφορηθεί το κέντρο, αυτό δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να εφαρμόζεται. Από την πλευρά της, η Αρχιεπισκοπή φροντίζει συστηματικά για την κάλυψη των αναγκών σίτισης χιλιάδων ανθρώπων, όπως προκύπτει από τα συσσίτια που οργανώνει σε Αθήνα και περιφέρεια. Σε καθημερινή βάση παρέχονται 17.000 γεύματα από τις ενορίες σε 75 σημεία της πρωτεύουσας και 85.000 πανελλαδικά με στόχο να φτάσουν τα 100.000. «Αυξήθηκαν, ήδη, οι μερίδες φαγητού στην Αθήνα από τον περασμένο μήνα και μέσα σε 30 ημέρες είχαμε 50 - 60 επιπλέον αιτήσεις. Δουλεύουμε όλοι εθελοντικά, σαν μία γροθιά. Δεν ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους από το χρώμα, τη θρησκεία ή το κόμμα», δηλώνει η δημοσιογράφος Μαίρη Πίνη, υπεύθυνη της Αρχιεπισκοπής για τα συσσίτια, που προσφέρονται καθημερινά, στις 15.00, στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος Αστέγων σε 1.400 άτομα, κυρίως αλλοδαπούς, σε συνεργασία με την Αγγλικανική Εκκλησία και την Αφρικανική Πεντηκοστιανή. Η κ. Πίνη, επισημαίνει ότι προς το τέλος του μήνα στα συσσίτια αυτά έρχονται και Έλληνες συνταξιούχοι, που δεν τους φθάνει η σύνταξη. Από τους αλλοδαπούς το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μεγάλη αύξηση σε γυναίκες και παιδιά από το Αφγανιστάν, καθώς και σε γυναίκες κυρίως από τη Βουλγαρία, που δούλευαν σαν καθαρίστριες, ή αποκλειστικές σε ηλικιωμένους και τώρα, λόγω οικονομικής κρίσης, βρέθηκαν χωρίς δουλειά. Στις ενορίες έρχονται κυρίως Έλληνες, άνθρωποι που βρίσκονται σε διαδικασία έξωσης, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι τους, άτομα, που τους έχει κόψει η ΔΕΗ το ρεύμα, καρκινοπαθείς, τους οποίους οι κατά τόπους ενορίες προσπαθούν να βοηθήσουν, ποικιλοτρόπως. Από την πλευρά του, ο πατέρας Malkom Bracshw της Αγγλικανικής Εκκλησίας, πληροφορεί ότι αυτά τα συσσίτια ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια, με πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, Ιερωνύμου, και με αφορμή το γεγονός ότι πολλά τρόφιμα, που προορίζονταν για την Γάζα, δεν έγινε δυνατό να αποσταλούν, λόγω του αποκλεισμού των ισραηλινών. Παρέμεναν, λοιπόν, αδιάθετα σε αποθήκες. Τότε, τέθηκαν οι βάσεις της συνεργασίας με την Αγγλικανική Εκκλησία, που είχε την εμπειρία από διοργάνωση ανάλογων συσσιτίων σε άπορους στην Αγγλία. Η Αγγλικανική Εκκλησία, από την πλευρά της, πρότεινε συνεργασία με την Αφρικανική Πεντηκοστιανή, που λειτουργεί στην Αθήνα 20-22 χώρους λατρείας και με τον τρόπο αυτόν τέθηκαν, το 2008, τα θεμέλια για να ξεκινήσουν τα συσσίτια αυτά, που στηρίζονται «στη φιλοσοφία της οικοδόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης με τον κόσμο και της ανθρώπινης μεταχείρισης». Χαρακτηριστικό, εξάλλου, είναι και το γεγονός ότι στα συσσίτια μπορεί να προσέλθει όποιος έχει ανάγκη, χωρίς προηγούμενη αίτηση και έγκριση από κάποιο όργανο. Πρόγραμμα σίτισης εξελίσσεται από τη Δευτέρα έως και την Παρασκευή, από τις 11 το πρωί έως τις 13 το μεσημέρι, σε 260 ενήλικες και 60 παιδιά, κυρίως πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, από την«Κάριτας Αθήνας» στο κτήριο της Οργάνωσης, στην οδό Καποδιστρίου 52 της Πλατείας Βάθη. Από την ίδια οργάνωση παρέχονται, άπαξ μηνιαίως, δωρεάν τρόφιμα σε 70-80 νεοαφιχθείσες οικογένειες προσφύγων. Όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Οργάνωσης, Νίκος Βουτσίνος, πολλές καθολικές ενορίες στην Αθήνα βοηθούν μετανάστες και πρόσφυγες, καθώς και η Οργάνωση «Μητέρα Τερέζα» στην Κολοκυνθού, που διανέμει συσσίτια σε περίπου 200 άτομα, κυρίως πρόσφυγες από την Ασία και την Αφρική. Μία ακόμη φιλανθρωπική ογάνωση είναι η «Helping Hands», η οποία ανήκει στην ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία και λειτουργεί με εθελοντές από το εξωτερικό, κυρίως από τις ΗΠΑ. Παρέχει, δύο φορές την εβδομάδα, συσσίτια σε 150 άτομα, αραβόφωνους, κυρίως Ιρανούς και Αφγανούς. Βοήθεια, τέλος, προσφέρουν και οι οργανώσεις της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης, «Ο Καλός Σαμαρείτης» και η «Όασις» (αμερικανική ιεραποστολική οργάνωση, που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, την τελευταία πενταετία).

GatheRate

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Η πιάτσα, το πεζοδρόμιο και η γλώσσα

Καθώς κοίταζα τίτλους ειδήσεων, έπεσε το μάτι μου σε έναν που ανέφερε ότι η Κατσέλη ζητούσε από τους κοινωνικούς εταίρους να βάλουν πλάτη για την επίτευξη συμφωνίας, στο θέμα των συμβάσεων εργασίας. Πάτησα στον σύνδεσμο, περισσότερο για να διαπιστώσω ποια ήταν η ακριβής φρασεολογία της υπουργού, διότι μου φαινόταν απίθανο να έχει χρησιμοποιήσει την έκφραση "να βάλουν πλάτη". Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πάντως, το οποίο χρησιμοποίησε εισαγωγικά, φαίνεται ότι η υπουργός όντως εκφράστηκε έτσι. Παρότι δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι ανθρώπους που δεν γνωρίζουν γραμματική και συντακτικό, όπως πανηγυρικά μας έχουν αποδείξει ότι είναι οι δημοσιογράφοι, είμαι υποχρεωμένη να δεχθώ ότι τα εισαγωγικά έχουν τεθεί για να υποδηλώνουν ότι παρατίθεται αυτούσια η δήλωση της υπουργού. 

Πέρα όμως από την συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πλέον  συχνότατο φαινόμενο στο δημόσιο διάλογο, να χρησιμοποιούνται λέξεις ή εκφράσεις, που οι παλαιότεροι τις ονόμαζαν αγοραίες, με μια κάποια υποτιμητική και απαξιωτική πρόθεση ομολογουμένως. Εδώ και αρκετά χρόνια, τα δημόσια πρόσωπα τείνουν να χρησιμοποιούν μια εκδοχή της γλώσσας, η οποία ήταν μέχρι τότε εξόριστη, τη γλώσσα του πεζοδρομίου. 

Επίσης, εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον έχω παρατηρήσει ότι ο χαρακτηρισμός ενός πολιτικού, ως παιδί της πιάτσας ή του πεζοδρομίου, αποδίδεται με θετικό πρόσημο, προφανώς για να υπονοήσει ότι ο περί ου ο λόγος έχει επαφή με την πραγματικότητα ή ότι γνωρίζει τα προβλήματα της καθημερινότητας. 

Δεν ξέρω πως φτάσαμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του πεζοδρομίου στο δημόσιο διάλογο, ούτε πως το να σε πουν του πεζοδρομίου ή της πιάτσας έγινε κοπλιμέντο. Νομίζω όμως ότι μπορώ να καταλάβω το γιατί. 

Στο μέτρο που αφαιρέθηκε η πολιτική από την πολιτική και αντίστοιχα από τους πολιτικούς, το κενό έπρεπε να γεμίσει με κάτι άλλο και αυτό το κάτι άλλο είναι η επικοινωνία. Στους καιρούς που παγκοσμίως θεωρείται ότι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα το πως θα πεις κάτι και όχι το τι θα πεις,  πρώτος "πελάτης" αυτής της νοοτροπίας θα ήταν η ευνουχισμένη πολιτική και οι κενοί πολιτικοί. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που, σήμερα και ενώ βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα μιας άγριας, αλλά προαναγγελθείσας, κρίσης, οι κενοί πολιτικοί προσπαθούν να πάρουν άφεση αμαρτιών παριστάνοντας τους καινούς πολιτικούς. 

Η επικοινωνιακή "πολιτική" λοιπόν έκρινε ότι οι πολίτες θα ένιωθαν καλύτερα, ήτοι θα υποδέχονται και θα αποδέχονταν ευκολότερα πολιτικούς που θα τους έμοιαζαν και κυρίως πολιτικούς που θα χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι πολίτες στην καθημερινότητα τους.  Φυσικά, χάριν της επικοικωνίας και συνεπώς μόνο κατ' επίφαση. 

Δεν θα πρέπει όμως να παραβλέψουμε και έναν ακόμη παράγοντα. Το μορφωτικό επίπεδο και το επίπεδο παιδείας των σημερινών πολιτικών. Μπορεί τα βιογραφικά όλων να είναι πλούσια σε "σπουδές", αλλά αυτό δεν σημαίνει υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Όπως αντίστοιχα δεν σημαίνει και παιδεία. Η γνώμη μου είναι ότι οι πολιτικοί μας μπορεί να διαθέτουν πτυχία, αλλά δεν διαθέτουν ούτε μόρφωση, ούτε, κυρίως, παιδεία. 

Από την άλλη πλευρά, οι πολιτικοί "διαμορφώθηκαν" κατ' αυτό τον τρόπο, προκειμένου να μοιάζουν περισσότερο με τους πολίτες, γεγονός που αναπόδραστα συνεπάγεται το αντίστοιχα χαμηλό επίπεδο των πολιτών. Βέβαια, άσχετα με το επίπεδο πολιτών και πολιτικών, μόνο το γεγονός ότι η πρακτική της προσαρμογής των πολιτικών στα μέτρα των πολιτών, παρόμοια με την πρακτική του χαμαιλέοντα, αποδεικνύεται αποτελεσματική και τελέσφορη, θα έπρεπε να μας λέει πολλά. 

GatheRate

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Οι νόμοι της ESKARINA (feat. Αθεόφοβος)

1. Αν μπορούσαμε να παράγουμε ενέργεια με τη σκέψη, δεν θα έκανε καμία διαφορά στο ενεργειακό ισοζύγιο του πλανήτη.

2. Η ζωή είναι σαν τη τσιχλόφουσκα. Τη μασάς και τη φουσκώνεις, ώσπου να σου σκάσει στα μούτρα.

3. Η οπισθοδρόμηση και η πρόοδος είναι ισοδύναμες.

4. Αν η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, τότε η ελπίδα είναι η μορφίνη του.

5. Ο πλανήτης Γη υποφέρει από τη λοίμωξη "ανθρώπινο είδος", αλλά έχει αρχίσει να φτερνίζεται.

6. Η ζωή ξεκίνησε από την αντιγραφή, αλλά μερικοί δεν θα έπρεπε να έχουν καρμπόν.

7. Το σεξ δεν υπακούει στους νόμους της αγοράς. Παρ' όλη την προσφορά, έρχεται ακόμη με υψηλό τίμημα.

* Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο κάποια λεπτά, χωρίς νερό μέρες, χωρίς τροφή εβδομάδες και χωρίς ηθικούς φραγμούς μια ολόκληρη ζωή!

* Με τα λεφτά δεν αποκτάς φίλους αποκτάς όμως καλύτερης κλάσης εχθρούς.

* Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.



(* ευγενική προσφορά του Αθεόφοβου)
 

GatheRate